ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ!

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο ολομέτωπης επίθεσης του κεφαλαίου στην κοινωνική πλειοψηφία. Τη στιγμή που γίνονται προσπάθειες να εφαρμοστεί ο αντιεκπαιδευτικός νόμος της Διαμαντοπούλου, ενώ αυτή αποχώρησε από το Υπουργείο Παιδείας, ανακοινώνεται ότι διάφοροι καθηγητές του εξωτερικού και του εσωτερικού θα έρθουν να αξιολογήσουν το τμήμα μας, σύμφωνα με διεθνείς προδιαγραφές και ότι είμαστε υποχρεωμένοι να εκθέσουμε μέρος της δουλειάς μας το τριήμερο Δευτέρα με Τετάρτη.

Πρόκειται για μία αξιολόγηση που δεν στοχεύει στο να διαμορφώσει μία  εκπαίδευση δημόσια και δωρεάν για τις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά στο να εδραιώσει τη λειτουργία του πανεπιστημίου για τις ανάγκες της αγοράς. Τα κριτήρια με τα οποία γίνεται η αξιολόγηση των δημοσίων πανεπιστημίων σχετίζονται με το κατά πόσο ένα τμήμα -όσον αφορά το πρόγραμμα σπουδών του αλλά και τη συνολική λειτουργία του- αποτελεί πόλο έλξης για ιδιωτικούς πόρους και έχει δυνατότητες να δημιουργήσει απόφοιτους-μελλοντικούς εργαζόμενους ευέλικτους και πειθαρχημένους. Ακόμη, ένα επιχείρημα που σχετίζεται με την ποιότητα γνώσεων που παρέχεται από τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ψευδές καθώς, παρά τις δυσκολίες (ποσοστό του ΑΕΠ για την παιδεία 2,75%, βάσει του νέου προϋπολογισμού), καταφέρνει να βρίσκεται σε ένα καλό επίπεδο. Ένας άλλος λόγος που γίνεται η αξιολόγηση, είναι για να δώσει άλλοθι στις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο σχολών καθώς και σε απολύσεις που προβλέπεται να γίνουν. Είναι προφανές ότι αυτό που θέλουν είναι να δημιουργήσουν έναν φοιτητή υποταγμένο στις επιθυμίες του κάθε αξιολογητή, που θα αποτελέσει μελλοντικό εργαζόμενο υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς. Θέλουν να δημιουργήσουν μία νεολαία χωρίς δικαιώματα, χωρίς εργασιακή προοπτική με αβέβαιο μέλλον.

Οι φοιτητικοί σύλλογοι του Πανεπιστημίου Δυτ. Ελλάδος στο παρελθόν, έχουν πάρει πολλές αποφάσεις μέσα από γενικές συνελεύσεις οι οποίες εκφράζουν αντίθεση στην εξωτερική αξιολόγηση. Θεωρούμε ότι η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται μέσα από τα συλλογικά όργανα του φοιτητικού κινήματος, μέσα από τις αμεσοδημοκρατικές τους διαδικασίες με κριτήρια τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι της αγοράς και την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής. Με τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, η νεολαία και το φοιτητικό κίνημα θα δείξουν πως η γενιά μας θα ανατρέψει αυτή τη βάρβαρη επίθεση, θα είναι η γενιά που θα τρίξει συθέμελα την πολιτική του κεφαλαίου. Εμείς είμαστε αυτοί που θα αποφασίσουμε για τις ζωές μας!

Εμβαθύνοντας στην δημοκρατία

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Πως λειτουργεί η Γ.Σ.Φ

Σε κάθε συνέλευση παρατηρούμε ότι τοποθετούνται διαδοχικά κατά κύριο λόγο οι παρατάξεις-συλλογικότητες βάσει ποσοστού. Σε αυτή την παρατήρηση διακρίνουμε δύο άτοπα σημεία. Πρώτον, ομιλητές εκτός παρατάξεων είναι είδος υπό εξαφάνιση και δεύτερον η σειρά των ομιλητών καθορίζεται βάσει μιας συμφωνίας που είχε οριστεί παλιά, από άλλους εκπροσώπους και που συνεχίζεται μέχρι σήμερα από συνήθεια.  Επίσης, όλη η διαδικασία συντονίζεται από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού Συλλόγου δίνοντας τη δυνατότητα στον πρόεδρο να επεμβαίνει όποτε κρίνει αυτός απαραίτητο ή όποτε έχει να προσθέσει κάποια ανακοίνωση που παρέλειψε στην αρχή της διαδικασίας. (Στην αρχή της συνέλευσης γίνονται όλες οι απαραίτητες ανακοινώσεις από το προεδρείο).

Πώς θα έπρεπε να λειτουργεί η Γ.Σ.Φ

Στην αρχή της συνέλευσης, είναι απαραίτητη η δημιουργία λίστας με τα ονόματα των ενδιαφερόμενων ομιλητών καθώς και των παρατάξεων-συλλογικοτήτων. Στη συνέχεια θεωρούμε ότι τα ονόματα της λίστας πρέπει να τίθενται σε κλήρωση ώστε να καθοριστεί η σειρά των ομιλητών. Η λίστα θα μένει ανοιχτή προς δήλωση νέων ομιλητών σε όλη τη διάρκεια της συνέλευσης ώστε να μπορούν να ακουστούν όλες οι απόψεις, μέχρι να παρθεί η τελική απόφαση του συλλόγου. Όποιος θεωρήσει ότι δεν έχει γίνει σαφής η τοποθέτησή του μπορεί να κάνει άλλη μία επανεγγραφή στη λίστα και να τοποθετηθεί εκ νέου, σε οποιοδήποτε σημείο της συνέλευσης παίρνοντας την επόμενη θέση στη σειρά προτεραιότητας. Με τον ίδιο τρόπο (κλήρωση) πρέπει να λειτουργεί και η ανάδειξη συντονιστικού της διαδικασίας ώστε να μην επιβαρύνεται με αυτό το προεδρείο, καθώς δεν είναι ούτε υπεύθυνο για αυτή τη δουλειά ούτε ο πρόεδρος είναι το «παιδί για όλες τις δουλειές». Ο συντονισμός της διαδικασίας είναι χρέος του συλλόγου και πρέπει να γίνεται κάθε φορά από νέα άτομα ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης αντικειμενικότητα προς τους ενδιαφερόμενους ομιλητές και περαιτέρω συμμετοχή των φοιτητών σε κάθε πτυχή της συνέλευσης.

Δυστυχώς, το καταστατικό δεν δίνει απάντηση σε αυτά τα ζητήματα. Όμως, ορίζει ότι ο Φ.Σ. προασπίζεται τη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου. Κάθε ενέργεια που είναι ικανή να μας φέρει ποιο κοντά σε αυτές τις αξίες είναι απαραίτητη και πρέπει να γίνεται χωρίς καθυστέρηση. Δεν θεωρούμε ότι οι συνελεύσεις του Φ.Σ. δεν λειτουργούν δημοκρατικά, αλλά ότι μπορούν ακόμη να γίνουν βήματα προς αυτή την κατεύθυνση με στόχο τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για μεγαλύτερη συμμετοχή. Κάθε φοιτητής πρέπει να κατανοήσει ότι η συνέλευση είναι μια διαδικασία διαλόγου ατόμων που εκφράζονται είτε μεμονωμένα είτε ομαδικά και όχι ένας χώρος αντιπαράθεσης παρατάξεων-συλλογικοτήτων. Από εδώ και πέρα οι αποφάσεις του Φ.Σ. μας, πρέπει να είναι αποτέλεσμα συνδιαμόρφωσης των φοιτητών και όχι προειλημμένες αποφάσεις που επιζητούν έγκριση. Στις μέρες μας η δημοκρατία καταπατείται επανειλημμένα. Να πάμε αντίθετα σε αυτές τις πρακτικές εμβαθύνοντας ακόμη περισσότερο τις δημοκρατικές μας διαδικασίες.

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για την 69η Σύνοδο Πρυτάνεων στα Ιωάννινα

Την Παρασκευή 9/3/12 άνοιξαν οι διαδικασίες της 69^ης Συνόδου Πρυτάνεων, με θέματα την λειτουργία των ΑΕΙ, το κόστος λειτουργίας τους και τα Συμβούλια διοίκησης. Με αφορμή τη συνολική αντιπαράθεση της πανεπιστημιακής κοινότητας με την εφαρμοζόμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική στο χώρο της Γ’ βάθμιας εκπαίδευσης (νόμος Διαμαντοπούλου, Συμβούλια διοίκησης), πραγματοποιήθηκε πορεία, στην πόλη, από φοιτητές και εργαζομένους του πανεπιστημίου Ιωαννίνων. 

Η πορεία, στην οποία συμμετείχαν και φοιτητές από άλλες πόλεις, έλαβε μέρος έξω από το ξενοδοχείο που θα πραγματοποιούνταν η Σύνοδος, με στόχο την παρέμβαση τους  σ ΄ αυτή. Η παράσταση διαμαρτυρίας συνοδεύτηκε από άγρια καταστολή των διαδηλωτών από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Για ακόμη μια φορά ενεργοποιήθηκε η κρατική καταστολή απέναντι στους φοιτητές, που διεκδικούσαν τα δικαιώματά τους. Η συμπλοκή ήταν εκτεταμένη και είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστούν αρκετοί φοιτητές και μια καθηγήτρια. Επίσης έγινε και σύλληψη ενός φοιτητή από την Πάτρα. 

Η καταστολή  είναι ενδεικτική του φόβου τους απέναντι στις κινητοποιήσεις, καθώς και της σαφής πλέον πρόθεσής τους να διαλύουν εξαρχής κάθε προσπάθεια των αντιστεκόμενων κομματιών της κοινωνίας να αντιπαρατεθούν, με συλλογικό τρόπο απέναντι στην καταστροφική πολιτική των μνημονίων, της λιτότητας και της με κάθε μέσο εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου. 

Ο αγώνας ενάντια στην εφαρμογή του νόμου πλαίσιο για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι αγώνας ολόκληρης της κοινωνίας, είναι αγώνας για να μη γίνει η εκπαίδευση από δικαίωμα όλων, προνόμιο λίγων.

Εσύ και ο Χίτλερ

της Χριστίνας Ταχιάου 

Χαριτολογώντας μια μέρα του 1990, ο δικηγόρος και συγγραφέας Mike Godwin παρατήρησε ότι «Όσο αναπτύσσεται μια online συζήτηση, η πιθανότητα μιας σύγκρισης που θα περιλαμβάνει τους Ναζί ή τον Χίτλερ, μεγαλώνει». Κάποιος δηλαδή θα εμφανιστεί και θα κάνει λόγο για συμπεριφορές που θυμίζουν/εκκολάπτουν/φέρνουν σε/ Ναζί ή Χίτλερ, πιθανόν και στα δυο. Παρατήρησέ το: δεν χρειάζεται να αναπτυχθεί πολύ μια συζήτηση. Στα γρήγορα, εμφανίζονται κι ο Χίτλερ κι οι Ναζί και ξεμπερδεύεις με τον νόμο του Godwin στα γρήγορα. Μάλιστα, η μοιραία ύπαρξη των Γερμανών στη ζωή μας δίνει μιας πρώτης τάξης ευκαιρία.
Κάτσε τώρα, λιγάκι και προσπάθησε να παρατηρήσεις τον εαυτό σου και τη συμπεριφορά σου. Μην πεις πουθενά αυτά που θα παρατηρήσεις, έτσι κι αλλιώς σε λίγο θα βρίζεις εμένα. Το ίδιο κάνεις και για οποιονδήποτε δε συμφωνεί μαζί σου. Τον βρίζεις και του κολλάς και μια ταμπέλα. «Βολεμένος», «Χορτασμένος», «Δεν πεινάει». Μπα, αλήθεια; Και πού το ξέρεις εσύ; Στο πορτοφόλι του, στο πιάτο του ή στο κρεβάτι του είσαι; Αλλά και τι θα πει βολεμένος για σένα; Μήπως κρίνεις εξ’ ιδίων τα αλλότρια; Σκέψου το λίγο. Είπαμε, μεταξύ μας είμαστε. Αλλά δεν σου φτάνουν αυτά, έχει και συνέχεια: «Τσάτσος των συμφερόντων», «Πληρωμένος γραφιάς», «Τσιράκι των αφεντικών», «Γερμανοτσολιάς», «Τσιράκι της Μέρκελ», «Φίλος του σακάτη», «Μαλάκας με κεριά στο Αττικόν», «Κολλητός του καροτσάκια». Δεν πάει το μυαλό σου ότι μπορεί κάποιος να ενεργεί χωρίς να πάρει γραμμή και χωρίς άμεσο προσωπικό όφελος, έτσι;
Βλέπεις παντού συνωμοσίες, Εβραίους, δοσίλογους, γουρούνια, βλάκες, δοτούς. Βγάζεις αυθαίρετα συμπεράσματα. Αμφισβητείς τα πάντα. Δεν πιστεύεις καν τα ίδια σου τα μάτια. Πιστεύεις μόνο το μυαλό σου. Δεν συλλογάσαι λεύτερα, είσαι δέσμιος του φανατισμού σου. Ζητάς απ’ τον άλλο να σου ζητήσει συγγνώμη για τις απόψεις του, ζητάς να σου ζητήσει συγγνώμη επειδή δεν συμφωνεί μαζί σου. Διασύρεις ανθρώπους. Τσιρίζεις. Στοχοποιείς. Δημιουργείς κλίμα. Όταν δεν είσαι σίγουρος, αφήνεις χοντρά υπονοούμενα. Όταν διαψεύδεσαι, χωρίς καθόλου τύψεις αποσιωπείς την αλήθεια ή τη διαστρεβλώνεις. Γράφεις σε ντουβάρια σπιτιών «Εδώ βουλευτής». Ποιος ξέρει, μπορεί στο μέλλον να χαρακώνεις κόσμο στον δρόμο ή να βάζεις σημάδια στα ρούχα. Θυμάσαι, βέβαια, ποιος τα έκανε αυτά κάποτε, έτσι; Έχεις εσύ καμιά σχέση μ’ αυτούς;
Θύμωσες, αλλά μη φεύγεις, δεν τελείωσα.

Σου έχω νέα.
Πρέπει να τα βρούμε. Δεν λέω να γίνουμε κολλητοί, λέω να μπορέσουμε να συνυπάρξουμε. Να σταματήσουμε για λίγο εδώ που είμαστε. Να σκεφτούμε λίγο τη συμπεριφορά μας αλλά και τη συμπεριφορά του άλλου. Είμαι πρόθυμη να μπω στη θέση σου, θέλω να σε ακούσω. Θέλω να ξέρω γιατί στύλωσες τα πόδια σου και δεν το κουνάς ρούπι. Θέλω να ξέρω γιατί με βλέπεις σαν εχθρό σου. Θέλω να με βοηθήσεις να δω τα λάθη μου, να τα διορθώσω. Θέλω να σε καταλάβω. Ο μόνος τρόπος να μην καταπιεί η άβυσσος είναι να είμαστε μαζί, ενωμένοι και ψύχραιμοι.

Είσαι να κάνουμε όλοι ένα μικρό βηματάκι πίσω; Μια τόση δα υποχώρηση; Όλοι μαζί;

*Η Χριστίνα Ταχιάου είναι δημοσιογράφος.

Υπενθύμιση

Σήμερα Παρασκευή 20 Ιανουαρίου και ώρα 17:00 στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας η Αριστερή Ενότητα Αγρινίου διοργανώνει εκδήλωση με θέμα: «Επαγγελματικά δικαιώματα την εποχή του μνημονίου»

ΟΜΙΛΗΤΕΣ
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ, πρύτανης Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ, καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΗΣ, αντιπρύτανης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Σημείωση

Στην εκδήλωση θα παρευρεθεί σαν ομιλητής και ο κ. Ιωάννης Παντής, αντιπρύτανης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Εκδήλωση

Προετοιμασία για 2η ΔιδACTορία!

Οι διαδικασίες για να τη δεύτερη διδACTορία έχουν αρχίσει. Όποιος ενδιαφέρεται να δημοσιεύσει άρθρο ή θέλει να βοηθήσει στο στήσιμο του περιοδικού ή ότι άλλο, μπορεί να έρθει σε επαφή μαζί μας μέσω των e-mails: arenagriniou@gmail.com, forbeedden@hotmail.com . Όποιος έχει ήδη έτοιμο άρθρο να το στείλει σε ένα απο τα δύο e-mail που προαναφέρθηκαν ώστε να συγκεντρωθούν.

Καλές γιορτές και ανατρεπτικός ο καινούργιος χρόνος!

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας

Προβολή ντοκιμαντέρ με τίτλο, Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας, με τη συμπλήρωση 3 χρόνων απο τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου στην περιοχή των Εξαρχείων απο τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου

αίθουσα 7

ώρα 20:00

Τοποθέτηση της ΑΡ.ΕΝ. Αγρινίου στο πανελλαδικό διήμερο

Κάθε ανάλυση της συγκυρίας μπορεί να είναι χρήσιμη για όλα τα σχήματα και ο καθένας να πλουτίζει το λόγο του με επιχειρήματα σχετικά με το πώς φτάσαμε ως εδώ. Αυτή τη στιγμή όμως χρέος της Αριστεράς και κατ’ επέκταση της Αριστερής Ενότητας πρέπει να είναι η δράση και η οργάνωση της αντεπίθεσης στην πολιτική που εκφράζεται από τα αστικό μπλοκ εξουσίας. Ας μην μένουμε άλλο σε διαπιστώσεις, ας περάσουμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα μας τις δικές μας προτάσεις που δεν απαντούν στα ψευδοδιλλήματα, αλλά σε άμεσες ανάγκες και απαιτούν άμεση ανατροπή.

Η σπουδάζουσα νεολαία αποτελεί το κομμάτι της ευρύτερης νεολαίας το οποίο υποτίθεται και πρέπει να είναι σκεπτόμενο και προοδευτικό. Αυτή η γενιά έχει να θυσιάσει τα λιγότερα, σε σχέση με τον κόσμο της εργασίας, αλλά αν δεν αγωνιστεί θα χάσει τα πάντα στο μέλλον. Πρέπει όλοι οι φοιτητές να καταλάβουν ότι δεν επιδιώκουμε να κάνουμε βιώσιμο το παρόν σύστημα παιδείας ούτε να το επιστρέψουμε σε κάποιο προηγούμενο σημείο ισορροπίας. Επιδιώκουμε την συνολική ανατροπή του συστήματος, επιδιώκουμε το σύστημα διδασκαλίας να μην γίνεται διδασκαλία του συστήματος. Ας κάνουμε κάθε φοιτητή φορέα αμεσοδημοκρατίας και εργαλείο ριζοσπαστικοποίησης με κάθε ευκαιρία. Κάθε σχήμα μεγεθύνοντας την αξία της συλλογικότητας και υπεραμύντοντας την αυτονομία του ας βρει τους τρόπους να το πετύχει.  

Να μορφωθούμε από τα διεθνή και σύγχρονα φοιτητικά κινήματα. Να γίνουμε η εμπροσθοφυλακή των κοινωνικών αγώνων όχι αναμένοντας, αλλά γεννώντας εξελίξεις και δημιουργώντας νέους συσχετισμούς δύναμης στον κοινωνικό ιστό. Το μπλοκ της αστικής εξουσίας και των υπερασπιστών του μνημονίου ενώθηκε. Εμείς δεν πρέπει να δώσουμε άλλη παράταση στην ενότητά μας.

ή ΌΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ή αυτοί

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ψήφισμα των απεργών της Χαλυβουργικής

ΨΗΦΙΣΜΑ

 

Προς την εργατική τάξη, Τον εργαζόμενο λαό.

Συνάδελφοι
Διαδώστε το μύνημά μας: Οι χαλυβουργοί δεν λυγίζουν!

Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμη σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των αγώνων του λαού μας.

Σωματεία, άνεργοι, φτωχός λαός, φοιτητές, μαθητές, μας δίνετε υλική βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα!

Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε.
Σπάσαμε την σιωπή, αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουμε μεγάλη δύναμη. Οι βιομήχανοι ανησυχούν, ο βιομήχανος Μάνεσης αν και τρομοκρατημένος, δεν είναι μόνος του. Τον στηρίζουν γιατί έχει το ρόλο του λαγού.

Αν τα μέτρα περάσουν στην χαλυβουργία, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο και για τα υπόλοιπα εργοστάσια.

Μην ακούτε τα ψέμματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους. Δεν θα δουλεύουν αυτοί, για ψίχουλα στα εργοστάσια. Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους.

Αφού οι «επισκέψεις» στα σπίτια, οι «επιστολές», η τρομοκρατία με τα εξώδικα, έπεσαν στο κενό, τώρα βάζουν το Υπουργείο Εργασίας να μας «συμβουλεύει»: «Δεχθείτε τους όρους του Μάνεση, διαφορετικά θα βρεθείτε όλοι στο ταμείο ανεργίας». Μας απειλούν με 180 ακόμα απολύσεις!

Κύριοι βιομήχανοι, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Την τελευταία μας λέξη δεν την είπαμε ακόμα! Είμαστε μια γροθιά. Έτοιμοι, για την πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση!

Δεν γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Να γυρίσουν πίσω οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας.

Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι τελευταίες εξελίξεις είναι αποκάλυψη. Οι βιομήχανοι αξιοποιούν τους νόμους της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Καρατζαφέρη.

Επιβάλλουν την εκ περιτροπής εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μειώσεις μισθών στα 450 – 500 ευρώ.

Όπου οι εργάτες υποχώρησαν η επίθεση της εργοδοσίας γιγαντώθηκε. Ακολούθησαν απολύσεις, εντατικοποίηση της εργασίας, μέχρι και κλείσιμο των επιχειρήσεων, με τους εργάτες απλήρωτους για πολλούς μήνες.

Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όλοι έχουμε πείρα. Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια και όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα όχι με παρακάλια.

Συνάδελφοι εργάτες, τα μέτρα γενικεύονται, δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είμαστε όλοι.

Ήρθε η ώρα ο αγώνας σαν φωτιά να ανάψει στα εργοστάσια. Τώρα η συμμετοχή σας στον αγώνα δεν είναι ζήτημα αλληλεγγύης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη.

Παραμερίστε τους ανθρώπους των βιομηχάνων, μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση.

Κάντε γενική συνέλευση, ελάτε σε επαφή μαζί μας, αποφασίστε απεργία. Είναι η ώρα οι βιομήχανοι να πάρουν ένα καθαρό μύνημα που μόνο ο αγώνας των εργατών στα εργοστάσια μπορεί να δώσει.

Όλοι στον αγώνα. Η νίκη θα είναι δική μας.

Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Ασπρόπυργος 30/11/2011

Απόφαση πανελλαδικού διημέρου ΑΡιστερής ΕΝότητας

Το πανελλαδικό διήμερο της Αριστερής Ενότητας γίνεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την κοινωνία και το πανεπιστήμιο. Υπό το βάρος των λαϊκών κινητοποιήσεων, την απεργία 19-20 Οκτώβρη αλλά και την έκφραση της λαϊκής αγανάκτησης στις παρελάσεις της 28^ης Οκτώβρη, το πολιτικό σύστημα αναγκάστηκε να αναδιαταχθεί, οι αστικές δυνάμεις να ευθυγραμμιστούν πλήρως προκειμένου να περάσει η νέα δανειακή σύμβαση, και να πάει ένα βήμα παραπέρα η υλοποίηση των μέτρων που δεν κατάφερε να περάσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Μια δανειακή σύμβαση που επιβάλλει τα σκληρότερα μέτρα που έχει γνωρίσει η σύγχρονη ελληνική κοινωνία και εγκαθιδρύει τη μόνιμη επιτήρηση από τους μηχανισμούς της τρόικα και των δανειστών για να επιτευχθεί πιο γρήγορα το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και η φτωχοποίηση του μεγαλύτερου κομματιού της κοινωνίας, που αναμφίβολα αποτελεί κοινό σχεδιασμό της εγχώριας και ευρωπαϊκής ελίτ, των πολιτικών διευθυντηρίων στην Ευρώπη και του μνημονιακού μπλοκ εξουσίας στην Ελλάδα.

Με τη παρέμβαση των πολιτικών διευθυντηρίων της ΕΕ στην πολιτική ζωή του τόπου καθορίστηκε το εκβιαστικό δημοψήφισμα και η απαίτηση για υπογραφές απ’ τα πολιτικά κόμματα. Ο διορισμένος από τα ευρωπαϊκά πολιτικά κέντρα και την σύμπραξη του εγχώριου αστικού μπλοκ εξουσίας Λουκάς Παπαδήμος, δήλωσε ότι η κυβέρνηση του θα επιβάλλει όσο σκληρά μέτρα κι αν χρειαστεί χάριν της ανταγωνιστικότητας προμηνύοντας ουσιαστικά τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας.

Όμως φαίνεται πια ότι έχει γίνει κτήμα του λαού πως σε κάθε καινούρια επίθεση θα απαντάει με συλλογικούς αγώνες και συνεχή αντίσταση. Μια σειρά από μεγάλους αγώνες που έχουν δοθεί από τον ελληνικό λαό, με αρχή την 5^η Μάη, τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, τις πλατείες που έθεσαν “Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από εδώ”, “Πραγματική δημοκρατία τώρα” και τις βάσεις οργάνωσης του λαού, τις συνελεύσεις γειτονιάς και τις πρωτοβουλίες ενάντια στα χαράτσια, τις κινητοποιήσεις της 28^ης Οκτώβρη δείχνουν ότι υπάρχει πια σε πλατιά κομμάτια του λαού η αντίληψη ότι είναι αναγκαίος ένας συνολικός πολιτικός αγώνας που θα  βάλει στο στόχαστρο το σύνολο του πολιτικού συστήματος καθώς και η επεξεργασία μιας λύσης διεξόδου για τον τόπο με πρωταγωνιστή τον λαό. Πρέπει να βγάλουμε συμπεράσματα με βάση αυτό και για το φοιτητικό κίνημα και για την δράση της αριστεράς η οποία έχει αναβαθμισμένο ρόλο και καθήκον να οργανώσει τους αγώνες του επόμενου διαστήματος.

Το φοιτητικό κίνημα του Σεπτέμβρη με αφορμή το νόμο Διαμαντοπούλου ανέδειξε μεγάλες δυνατότητες στους φοιτητικούς χώρους. Οι 300 καταλήψεις που απονομιμοποιούν την λογική του νόμου στην πανεπιστημιακή κοινότητα είχαν αποτέλεσμα να μείνουν ανυπόγραφες οι διαπιστωτικές πράξεις για την συγκρότηση συμβουλίων διοίκησης, που ανοίγουν την πόρτα για την περαιτέρω εφαρμογή του νόμου. Παρά όμως την μαζική συμμετοχή του κόσμου δεν κατάφερε να συνολικοποιήσει την αντιπαράθεση και να συγκροτήσει ένα ρεύμα στις σχολές που να στοχεύει στην ανατροπή συνολικά αυτής της πολιτικής και των εκφραστών της ως απαραίτητη προϋπόθεση και για την ανατροπή του νόμου. Τα συνολικά πολιτικά αιτήματα έμειναν σε επίπεδο διακήρυξης ενώ ο προσανατολισμός του παρέμεινε στα μερικά ζητήματα και η οπτική του δεν ξέφυγε απ’ τα στενά όρια του πανεπιστημίου, χρησιμοποιώντας εργαλεία που δεν ανταποκρίνονταν στην νέα αναβαθμισμένη κατάσταση. Παράλληλα δεν κατάφερε να συγκροτηθεί δημοκρατικά, εμπνέοντας και εμπλέκοντας το σύνολο των φοιτητών, με την ταυτόχρονη υλική αποτύπωση αυτού και στις ίδιες τις δομές συγκρότησής και συντονισμού του(Γενικές Συνελεύσεις, Συντονιστικά Γενικών Συνελεύσεων). Λόγω των παραπάνω δεν κατάφερε να συμπορευθεί και να αποτελέσει οργανικό κομμάτι του ευρύτερου λαϊκού κινήματος. Τέλος, κομβικό ρόλο έπαιξαν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί(ΜΜΕ) σχετικά με την προώθηση των μπλοκ αντικατάληψης.

Η πανεπιστημιακή κοινότητα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πολύ σκληρή επίθεση. Η Διαμαντοπούλου στα πλαίσια και της υπόλοιπης συνολικής πολιτικής της κυβέρνησης έχει βάλει πολύ στενά περιθώρια εφαρμογής του νόμου. Στο άμεσο διάστημα θα αντιμετωπίσουμε συγχωνεύσεις και κλεισίματα σχολών και εκλογές συμβουλίων διοίκησης για τις οποίες έχουν ήδη συγκροτηθεί εφορευτικές επιτροπές. Το κρίσιμο στοίχημα για το φοιτητικό κίνημα, αν θέλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, είναι να αλλάξει προσανατολισμό, να γίνει οργανικό κομμάτι του λαϊκού κινήματος και χρησιμοποιώντας το όπλο του πολιτικού αγώνα να πρωταγωνιστήσει στην ανατροπή της νέας κατάστασης. Να αντιληφθεί ότι κανένα δικαίωμα, καμία βελτίωση στο επίπεδο της εκπαίδευσης δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν αλλάξει συνολικά η κατάσταση, αν δεν ανατραπεί η κυβέρνηση και η τρόικα.

Σε αυτό το πεδίο θα κριθεί και η παρέμβαση της Αριστερής Ενότητας  πανελλαδικά. Σύμφωνα με τους παραπάνω στόχους απολογίζεται αρνητικά ότι το φοιτητικό κίνημα δεν κατάφερε να εμφανιστεί οργανωμένα με αγωνιστικές αποφάσεις συλλόγων σε μεγάλα κινηματικά γεγονότα όπως η 48ωρη και η διαδήλωση του Πολυτεχνείου. Επομένως αναδεικνύεται η ανάγκη στο άμεσο διάστημα να προχωρήσει ανάλογα η αριστερά για να ξαναζωντανέψουν οι σύλλογοι. Αυτό πέρα από τη συνεχή προσπάθεια για να βγουν συνελεύσεις μπορεί να γίνει και μέσω της συγκρότησης ενωτικών πρωτοβουλιών αγώνα. Αυτές οι πρωτοβουλίες θα βοηθήσουν στη συσπείρωση ανένταχτου δυναμικού αλλά και στον κοινό βηματισμό με εργαζόμενους και καθηγητές του πανεπιστημίου. Είναι καθήκον της αριστερής ενότητας να προβάλλει τέτοιες δράσεις που να συμβάλλουν στην περαιτέρω οργάνωση του αγώνα.

Η κατεύθυνση αυτή για να μπορέσει να υλοποιηθεί πρέπει η ΑΡΕΝ να ακούει, να επεξεργάζεται και να προβάλει αιτήματα που αποτελούν ήδη κτήμα του αγωνιζόμενου κόσμου και παράλληλα να προωθήσει πολιτικές κατευθύνσεις που να συμβάλλουν ουσιαστικά σε μια πιο συνολική και ανατρεπτική κατεύθυνση ενάντια σε αυτήν την πολιτική. Παράλληλα στα εκβιαστικά διλήμματα που μας βάζουν και στο επείγον της «διάσωσης της χώρας» απαντάμε: καμία θυσία για το ευρώ , καμία πειθαρχία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να πέσει η κυβέρνηση των τραπεζιτών, να μην πληρώσουμε το χρέος. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να συμβάλλει στα κινήματα πολιτικής ανυπακοής όπως ενάντια στα χαράτσια, στις γενικές απεργίες, στις απεργιακές περιφρουρήσεις, με στόχο την ανάδειξη πιο κεντρικών αιτημάτων.

Ειδικά σ’ αυτή την περίοδο, που τίθενται καθημερινά ζητήματα επιβίωσης για τον λαό και την νεολαία, είναι χρέος των σχημάτων μας, να εντάξουν στην πρακτική τους δομές αλληλεγγύης (π.χ. κοινωνικά ιατρεία, ομάδες επανασύνδεσης ρεύματος), αποτελώντας και ένα απτό παράδειγμα και μέσα στους φοιτητικούς χώρους. Ειδικά τώρα που ο ίδιος ο λαός έχει αποδείξει ότι μπορεί να οργανώνεται με βασικό εργαλείο την αλληλεγγύη συγκροτώντας για παράδειγμα  επιτροπές για τα χαράτσια, θα πρέπει να ανοίξει η συζήτηση μέσα στα σχήματα αλλά και μέσα στους συλλόγους, προκειμένου να γίνει κτήμα των φοιτητών ότι το πανεπιστήμιο πρέπει να αποτελεί κομμάτι της λαϊκής αντίστασης.

Ωστόσο πέρα από τη συμμετοχή μας στα κινήματα, για να μπορέσει η ΑΡΕΝ να συζητήσει ουσιαστικά , να κάνει κτήμα της τέτοιου μεγέθους πολιτικά ζητήματα, οφείλουμε επιτέλους να κάνουμε πιο συχνά διαδικασίες τύπου πανελλαδικού διημέρου και μαζέματα πόλεων. Με αυτόν τον τρόπο θα προωθηθεί η πολιτικοποίηση των σχημάτων της ΑΡΕΝ και από τα κάτω αλλά και με κεντρικές διαδικασίες . Οι οποίες βέβαια δεν πρέπει να είναι ετεροχρονισμένες ειδικά σε περιόδους πύκνωσης του πολιτικού χρόνου. Προφανώς πρέπει να προχωρήσουμε σε εκδημοκρατισμό των διαδικασιών της ΑΡΕΝ, όπου αποφάσεις και κείμενα θα διαμορφώνονται από τη σύνθεση των απόψεων που ακούγονται από τα σχήματα.

Σε αυτές τις βάσεις κλείνοντας, αναγνωρίζουμε την ανάγκη ενός ποιοτικού άλματος την ΑΡΕΝ στην άμεση περίοδο. Τώρα που οι κοινωνικοί αγώνες έχουν περάσει σε μια φάση τέτοια που αναδεικνύονται συνολικότερα χαρακτηριστικά ρήξης με αυτό το σύστημα, οφείλουμε να αναβαθμίσουμε τον τρόπο παρέμβασής μας. Να προεκτείνουμε της δράση μας σε όλο το φάσμα των κοινωνικών αγώνων που εναντιώνονται στη νέα πολιτική και οικονομική κατάσταση που βαθαίνει ακόμη περισσότερο με την νέα δανειακή σύμβαση. Η εναλλακτική λύση για εμάς είναι η χάραξη μιας άλλης κατεύθυνσης σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, με τον λαό στο τιμόνι, απαλλαγμένο απ’ τα δεσμά του χρέους και των συνεπειών της κρίσης. Το πρόταγμα μας είναι :

 

Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ!

Διήμερο ΑΡ.ΕΝ.

Ο Ζack de la Rocha στέλνει μήνυμα στους εξεγερμένους του κόσμου

“Το ποίημα αφιερώνεται στις κατειλημμένες πλατείες σε όλο τον πλανήτη που το κουράγιο τους αλλάζει τον κόσμο.Μείνετε δυνατοί.Νικάμε.”


Η αρχή ξεχύνεται από τις φλέβες της πόλης
Στις αρτηρίες
Και κάτω από τα δηλητηριώδη σύννεφα της εξουσίας
Κινούμαστε σαν σκιές


Μέσα από τα σοκάκια
Μέσα από τους εφιάλτες που αγοράζονται και πωλούνται σαν όνειρα
Μέσα από άγονα εργοστάσια
Μέσα από οικοτροφεία
Μέσα από κατεστραμμένες πεδιάδες
Μέσα από τις φλεγόμενες πύλες του παρελθόντος
Μέσα από την έκρηξη της φαντασίας μας
Για να σπάσουμε τη νηνεμία στα μυαλά μας


Οι δράσεις μας,ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά,την εξάπλωση τους
Μια ανήσυχη μανία
Κάποτε θάφτηκε σαν καμένα κάρβουνα
Που έμειναν μόνα τους να σιγοκαίνε
Αλλά τώρα στοιβάζονται όλα μαζί,κάτω από τα τείχη ενός ετοιμοθάνατου κανόνα
Τώρα όλες οι σπίθες μετράνε


Ροζιασμένα χέρια υψώνονται μέσα στη σιωπή
Πάνω από τη φλόγα μιας άνομης ελπίδας
Είναι η φλόγα που αποκαθιστά το νόημα του αύριο
Πέρα από τα νεκροταφεία των κούφιων υποσχέσεων
Καθώς τα βουτηγμένα στο χρυσάφι κοράκια βουτάνε ότι έχει απομείνει από την άρνηση μας


Και οι νεότεροι ανάμεσα μας
Μας κοιτούν ακίνητοι με μάτια αποφασισμένα
Και λένε
Ο θάνατος ίσως έρθει νωρίτερα για μας
Γιατί η αξιοπρέπεια δεν εξαγοράζεται


Στη γωνιά του τώρα και του πουθενά
Παντού
Σε κάθε γωνιά
Το αύριο μας καλεί
Το αύριο μας καλεί


Zack de la Rocha,16.11.2011

Εκδήλωση

Εκδήλωση της ΑΡ.ΕΝ Αγρινίου για το Πολυτεχνείο 

θα πραγματοποιηθεί σήμερα  

Τετάρτη 16/11 στις 19:00 στην αίθουσα 2. 

Θα γίνει προβολή μικρής διάρκειας βίντεο και 

θα ακολουθήσει συζήτηση σχετικά 

με το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα της εποχής 

τότε και τώρα.

Ερώτηση κρίσεως

- Τι γίνεται στην Ιταλία;
- Ό,τι γίνεται κι εδώ.
- Τι έγινε εδώ;
- Ό,τι σχεδιαζόταν να γίνει στην Ιταλία.
- Τι θα γίνει και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης;
- Ότι έγινε στην Ιταλία και στην Ελλάδα.
- Γιατί διορίζονται κυβερνήσεις;
- Για να μην εκλέγονται κυβερνήσεις.
- Ο λαός τι κάνει γι’ αυτό;
- Εσύ τι κάνεις γι’ αυτό;

Ψήφισμα της αντισυνοδου G20 για την Ελλαδα

Αυτο ειναι το ψηφισμα που περασε στη παγκοσμια συνελευση που πραγματοποιήθηκε παράλληλα με την G20 στη Νικαια για την Ελλαδα:

The g20 is about to mobilise all its strenght against the Greek population to impose , with or without its assent, the new austerity plan.
 
This plan will bring more suffering in Greece and threatens all the people in europe.
 
We, the Participants in the people's forum oppose any pressure on the Greek people, wether it would come from the g20, the imf, the worldbank, the eu or from its own  governments, all disqualified by their past policies to fix the greek crisis.
 
We assert our solidarity against the inhumane living conditions which have been imposed on the population for more than one year, against the denial of any democratic debate and against any mean to deprive the greeks from deciding the alternatives they want in opposition to the current policies.
 
We support their struggles for dignity, social justice and their right to decide their future.

Συνελεύσεις

Την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου και ώρα 12:00 θα πραγματοποιηθεί 

γενική φοιτητική συνέλευση του συλλόγου ΔΠΦΠ στο αμφιθέατρο με θέματα:

• Καλωσόρισμα πρωτοετών
• 17 Νοέμβρη - Πολυτεχνείο
• Προβλήματα πανεπιστημίου
• Νέος νόμος
• Ανακοινώσεις παρατάξεων

Την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου και ώρα 12:00 θα πραγματοποιηθεί 

γενική φοιτητική συνέλευση του συλλόγου ΔΕΑΠΤ στο αμφιθέατρο με θέματα:

• Καλωσόρισμα πρωτοετών
• Προβλήματα πανεπιστημίου
• Νέος νόμος
• Ανακοινώσεις παρατάξεων

Πέντε παρατηρήσεις...

1. “Να μην ξεχνάμε την πάλη των τάξεων”. Οι πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, που σχετίζονται με την ανασυγκρότηση του “κόμματος του Mνημονίου”, προκύπτουν ως αναγκαστική απάντηση του αστισμού στην όξυνση των κοινωνικών αντιστάσεων. Η ίδια η όξυνση του κοινωνικού ανταγωνισμού είναι αυτή που πυροδοτεί και επικαθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις.

 

2. Ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε την δημοκρατία ως απειλή, με πρώτο αντικειμενικό αποτέλεσμα την άμβλυνση των αντιθέσεων του αστικού μπλοκ και τη συσπείρωση μπροστά στον κοινό κίνδυνο. Όπως με χαρακτηριστικό κυνισμό ανέφερε στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, με αποδέκτες το σύνολο του πολιτικού προσωπικού του αστισμού: “σας άφησα να πάρετε μια μικρή γεύση για το τι θα μπορούσε να συμβεί...”.

 

3. Με βάση τους σχεδιασμούς της 26ης Οκτωβρίου βρισκόμαστε μπροστά στην εξίσωση:

120% χρέος + δέκα χρόνια λιτότητα = 120% χρέος. Το ποσοστό του χρέους δηλαδή που αποτελούσε καταστροφή και λόγο υπαγωγής μας στον μηχανισμό στήριξης, αποτελεί σήμερα τον καινούργιο εθνικό στόχο για το 2020. Μετά από αυτό, αν συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι το πρόβλημα της κρίσης είναι το χρέος, τότε το πρόβλημα είμαστε εμείς. Η σημερινή κρίση αποτελεί δομική καπιταλιστική κρίση, κάτι που αφήνει μόνο μια διέξοδο για τους από πάνω: συνολική και με κάθε τρόπο υποτίμηση της εργασίας. Το χρέος σε αυτή την στρατηγική χρησιμοποιείται ως ιδιαίτερα αποτελεσματικό εργαλείο.

 

4. Η περίπτωση της Ιταλίας και η ανάλυση των εκεί εξελίξεων ανοίγει δύο δρόμους. Ο ένας είναι ο δρόμος του Μπερλουσκόνι, που δήλωσε ότι για το ιταλικό χρέος δεν ευθύνεται αυτός, αλλά το ευρώ. Ο άλλος είναι ο δρόμος του Μαρξ, που στο Kεφάλαιοπροσέγγιζε το χρέος ως “μοχλό πρωταρχικής συσσώρευσης”. Ως μηχανισμό δηλαδή εσωτερικό σε κάθε κοινωνικό σχηματισμό, που η κύρια λειτουργία του είναι η διεύρυνση της εξουσίας του κεφαλαίου πάνω στην εργασία. Η Ιταλία, αλλά και η Γαλλία, που ετοιμάζεται για τα σκληρότερα μέτρα λιτότητας από το 1945, δείχνουν ακριβώς ότι η επίθεση στην εργασία δεν εδράζεται πρώτα και κύρια σε οργανισμούς εξωτερικούς ως προς τα αστικά κράτη, αλλά στην ίδια την συγκρότησή τους ως εγγυητών της συνολικής καπιταλιστικής αναπαραγωγής

 

5. Υπό αυτό το πρίσμα ισχυρίζομαι ότι μπορούν να προκύψουν μερικά βασικά στοιχεία για την αριστερή στρατηγική σήμερα. Πρώτο στοιχείο, η ένταση των αγώνων και η οργάνωση των κοινωνικών αντιστάσεων. Δεύτερο στοιχείο, η δημοκρατία, που αποτελεί ταυτόχρονα απειλή για τους από πάνω και δύναμη για εμάς. Τρίτο στοιχείο, η κατεύθυνση της πάλης: έξοδος από την κρίση σε βάρος της κερδοφορίας και των προνομίων του κεφαλαίου, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας. Σε αυτή την κατεύθυνση το εργατικό κίνημα προφανώς μπορεί να χρησιμοποιήσει κάθε εργαλείο ή εκβιασμό που μπορεί να έχει στα χέρια του, χωρίς όμως να μετατρέπει τα μέσα σε σκοπό ή να καλούμαστε να επιλέξουμε μορφή υποτίμησης εσωτερική ή νομισματική. Με αυτή την έννοια η σταθερότητα της ευρωπαϊκής ή της παγκόσμιας οικονομίας δεν αποτελεί όριο για το οποίο είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε θυσίες. Η συγκεκριμένη διατύπωση όμως δεν είναι απλώς πολιτικά λειψή, αλλά μπορεί να αποδειχτεί και πολιτικά επικίνδυνη αν δεν συμπληρωθεί ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε καμία θυσία για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού καπιταλισμού. Φτάνουμε έτσι και στο τέταρτο στοιχείο, που αποτελεί και συμπλήρωμα του ταξικού προσανατολισμού, τον διεθνισμό. Διεθνισμό όχι με την παιδική έννοια της αναμονής μέχρι να συμβεί η ταυτόχρονη και συνολική αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη ή τον κόσμο. Διεθνισμό με τον τρόπο που το έθετε ο Λένιν το 1917, ότι διεθνιστικό είναι να αγωνίζεσαι πρώτα από όλα ενάντια στη δική σου αστική τάξη.

ΤΟΥ ΝΑΣΟΥ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ